beraber yürüdük biz bu yollarda

NEFRET;

Seni ilk gördüğüm anda kaybettim benliğimi

Çaresizlik nedir ilk o zaman anladım

Belki bana yasak olmanın bedeliydi bu ama

Ben yine de sende; benliğimi kaybettiğim için

Gurur duydum kendimle

Bir anda hayatıma girdin ya hani

Hiç gitmeyecekmişsin gibi

İşte o zaman yaşadığımı anladım

Bana beni geri vermiştin ama

Artik beni aldığın zamanki gibi değildim

Bir gün sensizliği yasayacağımı düşündükçe;

İsyan ediyordum kendime

Ben senle isyan etmeyi öğrendim

Sonraları hep yanında beni istemen, benimle olman

Bakışların büyüledi beni

Ben YASAK ASKI da senle öğrendim

Ve bir gün elimden kaydın bir yıldız gibi

O vakit ağlamayı senle öğrendim.!

Geride kalan ise o birkaç günün mutlu anları

Seninle geçen her anim güzeldi ben o zaman tattım mutluluğu

Senin bana bıraktığın; çaresizlik, isyan, gözyaşları

Bile bana; mutlu olmayı, gurur duymayı ve en önemlisi de

ASKI öğretti...

Gelişin gibi gidisinde benden benliğimi aldı

Ama yaptığın tek bir hata vardı.!

Bana öğretmediğin son bir şey kalmıştı;

Giderken NEFRETI

                  Orhan; kocaman: